Son dönemde Hollywood ünlülerinden sosyal medya fenomenlerine kadar birçok kişi tarafından ilgi gören zayıflama ilacı Ozempic’in doğal bir alternatifinin keşfedilmiş olabileceği bildirildi.
Çin’deki Jiangnan Üniversitesi’ndeki araştırmacılar tarafından gerçekleştirilen çalışmada, belirli bir bağırsak mikrobunun ve bu mikrobun sindirim sırasında ürettiği metabolitlerin, obezite ile mücadelede önemli bir rol oynayabileceği ifade edildi.
Yapılan incelemeler, bu mikrobun ve onun metabolitlerinin kan şekerini kontrol etme konusunda, Ozempic benzeri zayıflama iğneleri ile benzer özellikler gösterdiğini ortaya koydu.
Bu süreçte, diyabetli farelerde mikrobun miktarını artıran araştırmacılar, Glukagon Benzeri Peptid-1 (GLP-1) hormonunun salgılanmasının düzenlenebileceğini keşfetti.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
GLP-1, vücutta doğal olarak üretilen ve kan şekerini düzenleyerek tokluk hissi yaratan bir hormondur. Belirli gıdalar ve bağırsak mikropları, bu hormonun salgılanmasını desteklerken, Ozempic adıyla bilinen semaglutid gibi ilaçlar da GLP-1’i taklit etmektedir.
Tip 2 diyabet hastalarının büyük bir kısmında bu hormonun etkinliğinde düşüklük gözlemlendiği için, kan şekerinin kontrolünde zorluk yaşandığı biliniyor.
Ozempic benzeri ilaçların etkilerini araştıran bilim insanları, vücudun GLP-1 üretimini artırmak için neler yapılabileceğini inceliyor.
Nature Microbiology dergisinde yayımlanan araştırma, Bacteroides vulgatus isimli bağırsak mikrobunun metabolitlerinin tatlı gıda tercihlerini etkilediğini göstermektedir.
Fareler üzerinde yapılan deneylerde, serbest yağ asidi reseptörü 4 (Ffar4) adlı bağırsak proteinini üretemeyen bireylerde Bacteroides vulgatus seviyesinin düştüğü ve şeker isteğiyle ilişkili olan FGF21 hormonunun da daha az salgılandığı tespit edilmiştir.
GLP-1 agonisti alan farelerde ise, bu ilaçların FGF21 hormonunun salgılanmasını artırdığı gözlemlenmiştir.
Ayrıca, farelere verilen Bacteroides vulgatus metabolitleri de GLP-1 ve FGF21 hormonlarının üretimini tetiklemiş, böylelikle farelerin kan şekerini daha iyi kontrol ettiği ve şeker isteğinin azaldığı görülmüştür.
İnsanda yapılan bazı araştırmalar, FGF21 hormonunun belirli genetik varyasyonlara sahip bireylerin şekerli gıda tüketme olasılığının yüzde 20 daha fazla olduğunu ortaya koymaktadır.
Tip 2 diyabet tanısı konan 60 kişinin kan testleri, daha az FGF21 salgısının Ffar4 mutasyonları ile ilişkili olarak şeker isteğini artırdığını göstermiştir.
Bu çalışmayı gerçekleştiren bilim insanları, farelerde gözlemlenen sonuçların insanlarda da geçerliliğinin olup olmadığını araştırmayı planlıyor.
0 Comments