Timsahların atalarının, esnek yaşam tarzlarıyla iki büyük kitlesel yok oluştan sağ çıktıkları belirlendi.
Yaklaşık 230 milyon yıl önce ortaya çıkan krokodilomorf grubu, günümüzdeki timsah türlerini ve tarihsel olarak soyu tükenmiş akrabalarını kapsıyor.
Bu canlılar, Dünya tarihinde meydana gelen beş kitlesel yok oluş olayının son ikisinde hayatta kalmayı başardı. Bunlardan biri 201 milyon yıl önce (Triyas-Jura), diğeri ise 66 milyon yıl önce (Kretase-Paleojen) gerçekleşti.
Hakemli dergi Palaeontology’de dün (15 Nisan) yayımlanan araştırma, bu hayvanların hayatta kalma stratejilerini inceliyor.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Bilim insanları, soyu tükenmiş 99 krokodilomorf türüyle günümüzde yaşayan 20 timsah türünün dişleri ve kafataslarını inceledi. Elde ettikleri verilerle bu hayvanların tarih boyunca hangi besinleri tükettiklerini belirlediler.
Çalışmadan elde edilen veriler, ilk krokodilomorfların genellikle küçük-orta boyutlarda olduğuna ve ekosistemlerinde fazla yaygın olmadıklarına işaret ediyor. Araştırmacılar, bu hayvanların çoğunlukla küçük türlerle beslendiğini ortaya koyuyor.
Ancak Triyas-Jura yok oluşunun ardından daha baskın olan akraba türlerin yok olmasıyla birlikte, ağırlıklı olarak etle beslenen bazı krokodilomorflar da tükenirken, daha çeşitli diyetlere sahip olanların hayatta kaldığı gözlemlendi.
Bu durum, krokodilomorfların esnek beslenme alışkanlıkları ve çeşitli ortamlarla etkileşimleri sayesinde hayatta kalmalarına yardımcı oldu. 201 milyon yıl önceki yok oluş sürecinin ardından yarı su, su ve kara ortamlarında farklı beslenme stratejileri gelişti.
Ekip, Kretase döneminin sonunda meydana gelen krokodilomorfların beslenme çeşitliliğinde zirveye ulaştığını belirtiyor. Ancak Kretase-Paleojen yok oluşunun ardından bu çeşitlilik azalmaya başladı ve yarı su ortamında yaşayan omnivor türler daha yaygın hale geldi. Günümüzdeki sıcak kanlı timsahların çoğu da yarı su ortamlarında yaşayan ve çok çeşitli besin tüketebilen türlerden oluşuyor.
Çalışmanın yazarlarından Randall Irmis, “Krokodilomorfların evrimsel esnekliği, Dünya’nın tarihindeki kitlesel yok oluşlarda hayatta kalma şanslarının önemli bir unsuru olmuştur” diyerek şunları ekliyor:
Yaşam alanlarını koruyarak ve aşırı avlanmadan kaçınarak onlara bir şans verebilirsek, uzun bir süre gezegenimizde varlıklarını sürdürebilirler.
0 Comments