Çin’in belirli bir bölgesinin, tarihsel olarak kaydedilen en büyük kitlesel yok oluş olan Permiyen-Triyas dönemindeki olaylardan daha az etkilendiği ortaya çıktı. Araştırmacılar, bu bölgenin canlılar için bir vaha niteliği taşıdığını ifade ediyor.
Yaklaşık 252 milyon yıl önce meydana gelen Büyük Ölüm, denizlerdeki türlerin yüzde 80 ila 90’ını ortadan kaldırmıştı. Ancak karasal türlerin kaybı konusunda net bir bilgi birliği bulunmuyor.
Bazı teoriler, Sibirya’daki volkanik patlamaların neden olduğu orman yangınları, asit yağmurları ve zehirli gazların karasal türler üzerinde yıkıcı etki yarattığını öne sürüyor. Güney Çin ve süper kıta Gondvana’daki Gigantopteris bitkilerinin bu dönemde yok olmasının bu hipotezi desteklediği düşünülüyor.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Uluslararası bir araştırma grubu, Çin’in Turfan-Kumul Havzası’ndaki fosil polen ve spor örneklerini inceledi. Yeni bir tarihleme yöntemi kullanarak, bu bölgedeki karasal bitkilerin kitlesel yok oluştan sağ kurtulabildiği bir ortamın varlığını tespit etti.
Bulgular, hakemli dergi Science Advances’ta dün yayımlanan çalışmada, eğrelti otu çayırları ve iğne yapraklı ormanların, Büyük Ölüm’den 160 bin yıl önce başlayıp 160 bin yıl sonrasında da devam eden bir süreç içinde sürekli olarak varlık gösterdiğini ortaya koydu.
Çin Bilimler Akademisi’nden Mingli Wan, çalışmanın bulgularını değerlendirirken, “Sağlam ağaç gövdeleri ve eğrelti otu saplarının varlığı, bu mikrofosillerin başka bir yerden gelmediğini ve yerel bitki örtüsünü temsil ettiğini doğruluyor,” ifadelerini kullandı.
Bilim insanları, bu bölgede bazı türlerin yok olduğunu, ancak spor ve polen türlerinin yok olma oranının sadece yüzde 21 olduğunu belirledi.
Yeni araştırmada ayrıca, bu bölgenin ekosisteminin kitlesel yok oluş sonrası diğer bölgelere göre 10 kat daha hızlı toparlandığı tespit edildi. Bölgenin nemli ve yağışlı ikliminin bu dayanıklılığı artırdığı ve bitki örtüsünün göç eden hayvanlar için bir yaşam alanı sağladığı düşünülüyor. Araştırmacılar, bu bölgedeki yaşam alanının Büyük Ölüm’den yaklaşık 75 bin yıl sonra etçil ve otçul türlere ev sahipliği yaptığını vurguladı.
Makalenin bir diğer yazarı Feng Liu, “Bu durum, yerel iklim ve coğrafi faktörlerin beklenmedik direnç noktaları oluşturabileceğini göstererek küresel ölçekteki çevresel değişimlere karşı koruma çabalarına umut veriyor,” şeklinde konuştu.
0 Comments