Şempanzelerde Bulaşıcı İdrara Çıkma Davranışı!

Bilim dünyasında yapılan yeni bir araştırma, insanların en yakın akrabaları olan şempanzelerin ilginç bir durumda nasıl davrandığını ortaya koydu.

Her hayvanın rahatlama ihtiyacı olduğu biliniyor. Ancak, son araştırmalar, DNA’larının yüzde 98’ini paylaşan şempanzelerin, grup halinde idrara çıkma eğilimini incelemiştir.

Bu davranışın sosyal ilişkiler ve grup dinamikleri üzerindeki etkilerini anlamaya çalışan bilim insanları, Kyoto Üniversitesi’nden Ena Onishi ile ekibinin elde ettiği bulgulara odaklanıyor.

Onishi, yaptığı açıklamada, “İnsanlarda birlikte işemek sosyal bir olgu olarak görülebilir” ifadesinde bulundu. Çalışma, Japonya’daki enstitüdeki diğer araştırmacılarla birlikte yönlendirilmiştir.

Onishi, araştırmada şempanzelerin, yakınlarındaki bireylerin idrara çıkmasına tepki vererek eş zamanlı bir şekilde idrara çıkma eğiliminde olduğunu belirtti.

Bu bulgular, 20 tutsak şempanzenin üzerinde yürütülen 600 saatlik gözlem sonucunda Current Biology dergisinde yayımlandı.

Şempanzelerin idrara çıkma olaylarının senkronize olup olmadığını belirlemek için, verilen verilerdeki olası etki faktörleri analiz edilmiştir.

Gözlemler sırasında, şempanzelerin idrara çıkma zamanlarının beklenenden daha fazla senkronize olduğu görülmüştür. İlk idrarını yapan bireylerin yakınındaki diğerlerinin bu davranışı gerçekleştirme olasılığı artmaktadır.

Özellikle daha düşük sosyal rütbeye sahip olan şempanzelerin, diğerleri işerken onları takip etme olasılığının daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Bu durum, sosyal hiyerarşinin bu davranış üzerindeki etkilerini düşündürmektedir.

Onishi, “Bulaşma örüntüsünün sosyal rütbeden etkilendiğini keşfettiğimizde şaşırdık” ifadelerini kullandı.

Daha önce hiçbir türde bulaşıcı idrara çıkma üzerine çalışma yapılmadığı için, bu durumu bulaşıcı esneme ile karşılaştırdık.

Araştırmacılar, bu davranışın diğer türlerde de görülüp görülmediğini ve şempanzelerde bulaşıcı idrara çıkma ile ilişkili olası işlevleri ve mekanizmaları anlamak için daha fazlasını araştırmaya gerektiğini belirtiyor. Ancak elde edilen bulguların, bu davranışın sosyal bağları güçlendirmedeki önemini anlamak için önemli olduğu ifade ediliyor.

Çalışma ortak yazarlarından Shinya Yamamoto, “Bu beklenmedik ve büyüleyici bir sonuçtu, çünkü çok sayıda yoruma açık olasılık sunuyor” dedi.

Örneğin, grup içindeki faaliyetlerin senkronizasyonunda gizli liderlik, sosyal bağların derinleşmesi veya daha düşük statüdeki bireyler arasındaki dikkat yanlılığı gibi faktörleri yansıtabilir.

Bu bulgular, bu davranışın sosyal işlevleri hakkında merak uyandıran sorular ortaya çıkarıyor.