Yapılan araştırmalar, çocukların robotlara insanlardan daha fazla güven duyduğunu ortaya koydu.
Hızla yeni bilgiler edinen çocukların, aynı zamanda gerçek ile sahte arasında ayrım yapmayı da öğrendikleri bu süreçte, bilim insanları çelişkili bilgilerin nasıl algılandığını araştırmak amacıyla 111 çocukla deney gerçekleştirdi.
Denekler 3 ila 6 yaş arasındaki çocuklardı. İlk aşamada, çocuklar insan ve robotların farklı nesneleri etiketlediği videoları izledi. Bu videolar, çocukların aşina olduğu eşyaları içerirken, bir grup sürekli doğru isimlendirme yaparken diğeri yanlış isimlendirmeler yapıyordu.
İkinci aşamada ise çocuklar, aynı insan ve robotların daha önce tanımadıkları nesneleri etiketlediği videoları görüntülediler. Ardından çocuklara, hangi etiketlemenin doğru olduğunu belirtmeleri istendi.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
İlk aşamada, çocukların sürekli doğru etiketleme yapan grubu tercih ettikleri gözlemlendi. Ancak, her iki tarafta da güvenilir olan durum söz konusu olduğunda, çocukların bilmedikleri nesneler hakkında robotların tanımını seçtikleri belirlendi.
Küçük yaştaki çocuklarda bu eğilim daha belirgin şekilde ortaya çıkarken, daha büyük çocukların tercihleri, özellikle güvenilir insanlarla ilgili durumlarda insanlar lehineydi.
Çocuklara ayrıca kiminle arkadaşlık kurmak ve sırlarını paylaşmak istediklerine dair sorular yöneltildi. Bu kısımda da çocuklar, belirgin bir şekilde robotları tercih etti. Özellikle ilk aşamada doğru etiketleme ile güven kazanan robotlar, çocukların gözünde öne çıktı.
Computers in Human Behavior dergisinde yayımlanan bu araştırma, çocukların robotlara yönelik güven düzeyinin arttığına işaret etse de, çalışmanın bazı sınırlamaları bulunuyor.
Örneğin, çocukların robotları neden tercih ettiklerine dair kesin bir bilgi mevcut değil. Bu durumun, robotların yeni ve ilginç gelme özelliklerinden kaynaklanması muhtemel. Araştırmacılar, makalelerinde şu ifadeleri kullanıyor:
Robotun tercih edilmesine neden olan unsurlar hâlâ belirsizliğini koruyor.
Ayrıca deneyin sadece video üzerinden gerçekleştirilmesi, çocukların robotlarla kurdukları ilişkinin doğasını tam olarak anlamalarına engel teşkil ediyor. Yüz yüze bir ortamda gerçekleştirilecek benzer bir çalışmada farklı sonuçlar elde edilmesi muhtemel. Geçen yıl Aralık ayında yayımlanan bir çalışma da bu durumu destekliyor.
Bu önceki çalışmada, yüz yüze yürütülen deneyde, çocukların iki tarafın da doğru tanımladığı durumlarda insan ve robotlara benzer güven düzeyleri gösterdiği gözlemlendi. Ayrıca, daha küçük çocukların hatalı robotlara, hatalı insanlardan daha az güvendiği kaydedildi.
Gelişim çağındaki çocuklar, internette çok fazla bilgi ile karşılaşırken, bu bilgilerin her zaman güvenilir olmayabileceği unutulmamalıdır. Bu nedenle, çocukların hangi kaynaklara neden güvendiğini inceleyen çalışmalar büyük önem taşımaktadır.
0 Comments