Buzul Çağı sırasında Kuzey Amerika’da yaşayan halkların en sık tükettiği besinin mamutlar olduğu belirlendi. Bu bulgular, devasa hayvanların neslinin tükenmesinde insanların etkisinin bulunduğu yönündeki teorileri destekliyor.
4 metreye kadar yükselen ve 10 ton ağırlığa ulaşan mamutlar (Mammuthus columbi), yaklaşık 11 bin yıl önce Son Buzul Çağı’nın sona ermesiyle birlikte diğer büyük hayvanlarla birlikte yok olmuştu.
Önceleri, megafaunanın yok olmasının iklim değişikliklerine bağlı olduğu düşünülüyordu. Bu teoriye göre, dev memeliler, sıcaklık değişimlerine uyum sağlayamadıkları için ortadan kalktılar.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Kuzey Amerika’daki Clovis halkının beslenme alışkanlıklarına odaklanan yeni bir çalışma, bu teoriyi güçlendiren yeni kanıtlar sundu.
Clovis halkının mamutları avladığı biliniyordu; ancak büyük ölçüde bitkisel ve küçük memeli besinlerle beslendiği varsayılıyordu.
Bilim insanları, yaklaşık 12 bin 800 yaşındaki bir bebeğe ait kafatası ve kemik örneklerini inceledi. Bu kalıntılar, 1968 yılında ABD’nin Montana eyaletinde bulundu.
Önceki çalışmalardan elde edilen verileri değerlendiren ekip, kemiklere isotop analizi uyguladı. İzotoplar, yiyeceklerin kimyasal işaretlerini açığa çıkararak bireylerin beslenme alışkanlıkları hakkında bilgi sunabiliyor.
Küçük memeliler, beslenme alışkanlıklarının sadece yüzde 4’ünü oluşturuyordu.
Raporu Science Advances dergisinde yayımlayan araştırmacılar, bebeğin diyetinin üçte ikisinin anne sütünden oluştuğunu belirledi. Bu çocuğun geri kalan beslenme şekli ise ağırlıklı olarak etten oluşuyordu. Araştırma, annenin de hemen hemen tamamen etle beslenmiş olduğunu göstermekte.
Bulgular, kadının diyetindeki en önemli kaynağın yüzde 40 oranında mamutlar olduğunu ortaya koyuyor. Geyik ve bizon, diğer gıda kaynaklarını izlerken, küçük memelilerin toplam beslenmeye yalnızca yüzde 4 katkıda bulunduğu tespit edildi.
ABD merkezli arkeolojik danışmanlık şirketinin sahibi James Chatters, araştırmanın bulgularını şöyle değerlendiriyor:
Megafauna, özellikle dev mamutlar, yüksek enerji ve et kaynağı sağlıyordu. Tek bir av, avcı ekiplerin başka av arayışı sırasında bir topluluğu günlerce besleyebilirdi.
İnsanların megafaunayı yok etmiş olabileceğine dair işaretler var.
Makalenin başyazarı Alaska Fairbanks Üniversitesi’nden arkeolog Ben Potter, bu bulguların Son Buzul Çağı’ndaki megafaunanın yok oluşunu daha iyi anlamamıza katkı sağladığını ve insanların beklenenden daha etkili bir rol oynamış olabileceğini belirtiyor.
Öte yandan, bazı uzmanlar bu tür çıkarımlar için tek bir örneğin yeterli olamayacağını düşünüyor. Güney Metodist Üniversitesi’nden arkeolog David Meltzer, çalışmaya katılmadığı için bu durumun en büyük handikap olduğuna dikkat çekiyor. Meltzer, küçük memelilerin tüketilmiş olabileceğini ancak geride çok az iz bıraktığına da dikkat çekiyor.
Ancak çalışmaya katılmayan arkeolog Todd Surovell, bu bulguların bu toplulukların yetenekli avcılar olduğuna dair
0 Comments