Bilim insanları, Neandertallerin yok olmasında modern insanların önemli bir rol oynamış olabileceğini keşfetti.
Yaklaşık 40 bin yıl önce soyu tükenen Neandertallerin sonunu neyin getirdiği kesin olarak bilinmiyor. Ancak bu konuda birçok teori mevcut.
Bazı teoriler, modern insanlarla (Homo sapiens) Neandertaller arasında bir savaşın yaşandığını öne sürüyor. Ancak daha olası görünen bir senaryo, birden fazla genetik ve sosyal faktörün Neandertalleri dezavantajlı bir duruma sokarak süreç içinde yok olmalarına neden olmasıdır.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Yeni bir araştırmaya göre, Homo sapiens’in bu en yakın akrabasının çöküşüne katkıda bulunmuş olabileceği ortaya kondu.
Genetik incelemeler, bu iki türün yaklaşık 45 bin ila 50 bin yıl önce sürekli olarak çiftleştiğini gösteriyor. Günümüzde yaşayan, Afrika kökenli olmayan insanların genomunun yaklaşık yüzde 2’sinin Neandertallerden geldiği bilgisi de dikkat çekiyor.
Ancak modern insanlarda yalnızca anneden gelen mitokondriyal DNA’da Neandertallerin izinin bulunmaması bir muamma olarak karşımıza çıkıyor.
Zürih Üniversitesi’nden Patrick Eppenberger ve ekibine göre, bu durum Neandertaller ve modern insanlar arasında genetik bir uyumsuzluk olmasından kaynaklanarak gebelikte sorun yaşanma ihtimalini artırıyor olabilir.
Henüz hakem değerlendirmesinden geçmeyen bu araştırmada, bilim insanları kanda oksijen taşımada önemli bir gen olan PIEZO1’in iki türdeki varyantlarını inceledi. Modern insan ve Neandertal DNA’sını analiz ederek iki varyantın etkileşimlerini anlamak amacıyla PIEZO1 proteinindeki farklılıkları modellediler.
Neandertal varyantı V1’in, modern insandaki V2’ye kıyasla oksijeni daha güçlü bağlayan kırmızı kan hücreleri ürettiği tespit edildi. Bilim insanları, iki tür arasında çiftleşme gerçekleştiğinde V1’in baskın geleceğini ve bebeğin sağlıklı olacağını belirtiyor.
Bununla birlikte, V1 ve V2’ye sahip bir melez annenin, V2’ye sahip bir fetüs taşıması durumunda sorunlar yaşanabileceğine dikkat çekiyorlar. Çalışmaya göre, anne ve bebeğin oksijen bağlama yeteneklerindeki farklılık, plasentanın oksijen taşıma kapasitesini düşürebilir.
Fetüsün annenin yeterli oksijen alabilmesi için hemoglobinin oksijene bağlanma kapasitesinin uyumlu olması gerektiği ifade ediliyor. Annenin kanı oksijeni fazla güçlü tutarsa, fetüste oksijen seviyeleri düşüp, yavaş büyümeye ya da düşüğe neden olabilir.
Bilim insanları, binlerce yıl boyunca bu tür bir etkileşimin modern insanlardan Neandertal popülasyonlarına düşük seviyelerde gen akışının bile zamanla kademeli bir üreme dezavantajı yaratmış olabileceği sonucuna varıyor.
Buna ek olarak, Homo sapiens popülasyonlarının daha geniş olması nedeniyle bu durumdan aynı ölçüde etkilenmeyeceği de öne sürülüyor.
Ayrıca, bu yeni çalışma Neandertallerin mitokondriyal DNA’sının neden günümüze kadar ulaşmadığına dair bir açıklama sunabilir.
Queensland Teknoloji Üniversitesi’nden Sally Wasef, çalışmada yer almasına rağmen uyumsuzluğun bir sonraki nesilde görülmesinin önemli bir bakış açısı sunduğunu ifade ederken, “Bununla birlikte, bu bulgunun tüm hikayeyi açıkladığını düşünmüyorum” diye ekledi.
Sınırlı bir etki yaratmış ve diğer ekolojik ve sosyal baskılara katkıda bulunmuş olması muhtemel.
0 Comments