Uzmanlar, sebze köklerinde binlerce “zararlı” minik plastik parçacığının bulunabileceğine dair önemli bir uyarı yaptı.
Plymouth Üniversitesi’nden yapılan araştırmalar, bitkilerin yetiştirilmesi sürecinde topraktaki plastik parçacıkları emebileceğini ortaya koydu.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Fizyoloji alanında öğretim üyesi Dr. Nathaniel Clark, “Bitkilerin köklerinde Kaspari şeridi adı verilen bir tabaka bulunmakta ve bu tabaka, zararlı olabilecek parçacıklara karşı bir filtre görevi üstleniyor” ifadesini kullandı.
Ancak, nanoplastiklerin bu bariyeri aşma potansiyeli olduğunu ve sebzeleri tüketen bireylere geçebileceğini belirtti. Dr. Clark, “Bu durumun sadece belirli bir sebzeye özgü olduğunu düşünmek için bir neden yok; nanoplastiklerin dünya genelindeki pek çok üründe emilmiş olabileceği açık bir gerçek” diye ekledi.
Hakemli dergi Environmental Research’te yayınlanan çalışmada, araştırmacılar laboratuvar ortamında turpları, köklerini plastik parçacıklar içeren bir çözeltiye batırarak yetiştirdi. 5 gün sonra, bu plastik parçacıkların bitkinin ne kadar derinliğine girdiğini mercek altına aldılar.
Çözelti içindeki parçacıkların yaklaşık yüzde 5’inin kök sistemi tarafından tutulduğu, yani milyonlarca nanoplastiklerin bitkiye girdiği saptandı. Bu parçacıkların yaklaşık dörtte biri yenilebilir köklere ulaşırken, yüzde 10’unun yapraklarda birikmiş olduğu tespit edildi.
Deniz Enstitüsü Direktörü Profesör Richard Thompson, “Bir dereceye kadar bu bulguların şaşırtıcı olmaması gerekir; zira önceki çalışmalarımızda mikroplastik kirliliğine her yerde rastlamıştık” şeklinde bir açıklama yaptı.
Üniversite araştırmacıları, son 20 yıl boyunca mikroplastikleri inceleyerek bu parçacıkların, okyanusların en derin yerlerinden Everest Dağı’nın yamaçlarına kadar pek çok alanda bulunduğunu ortaya koydu.
Araba lastiklerinin aşınması, çamaşır makineleri, boyaların dökülmesi gibi durumlardan kaynaklanan mikroplastik kirliliği, önemli çoğunlukla belirlenmiş durumda.
Daha önceki araştırmalarda yumuşakçalarda ve balıklarda da nanoplastiklerin bulunduğu, bu parçacıkların besin zinciri boyunca ilerleyip birikebileceğini gösteriyor.
Profesör Thompson, “Bu çalışma, çevredeki plastiklerin yalnızca deniz ürünlerinde değil, sebzelerde de birikme olasılığını net bir şekilde ortaya koyuyor” dedi.
Bununla birlikte, bilim insanları plastik kirliliğinin Britanya’nın tüm besin zincirine yayıldığından, yani konunun sadece denizle sınırlı bir sorun olmadığından endişe ediyor. Önlenmesi neredeyse imkansız hale gelen bu kirlilik durumu, büyük bir tehdit oluşturuyor.
Sussex ve Exeter üniversitelerinden bilim insanları, sümüklüböcekler, kın kanatlılar, salyangozlar ve solucanlarda da mikroplastik tespit etti.
Mayıs ayında yayımlanan çalışmada inceleme yapılan omurgasızlarda en yaygın plastik türünün büyük ihtimalle giysilerden kaynaklanan polyester olduğu öne sürüldü. Araştırmacılar, bu plastik liflerin insanların kurumuş arıtma çamurundan kaynaklandığı şüphesi taşıyor; zira bazı çiftçiler bu çamuru gübre olarak kullanıyor ve bu süreçte çamaşır makinelerinden gelen liflerin de içerebileceği düşünül
0 Comments