Doğal ortamlarında ilk kez öpüşürken kaydedilen orkalara dair görüntüler, bilim dünyasında büyük bir heyecan yarattı. Uzmanlar, bu davranışın sosyal ilişkileri pekiştirmek amacı taşıdığını öne sürüyor.
Orkaların daha önce “dil kemirme” olarak bilinen bu davranışı sergiledikleri gözlemlenmişti. Ancak bu davranışın ilk kez 1978 yılında esaret altındaki orkalarda kaydedilmiş olması dikkat çekiyor; vahşi doğada ise hiç gözlemlenmemişti.
Ekim 2024’te Norveç’in kuzeyindeki Kvænangen fiyortlarında gerçekleştirilen bir keşif gezisi sırasında, bir grup yurttaş bilimci “öpüşme” olarak tanımladıkları bu davranışı ilk kez görüntüledi.
Okyanus dergisinde yayımlanan araştırmanın sonuçlarına göre, iki yetişkin orka bu “nazik, yüzyüze oral temas”ı 1 dakika 49 saniye boyunca sergiledi.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Pek çok hayvan türünde, bireyler arasında ağız temasına dair davranışlar görülmekte. Örneğin primatlar, öpüşme ya da dudakları değdirme ile güven ve dostluklarını ifade ederken, köpek ve kurt gibi bazı türler, genç bireylerin daha yüksek statüdeki bireylere saygı göstermek amacıyla onların ağzını yaladıklarını gözlemlenmiştir.
Bilim insanları, orkalardaki dil kemirme davranışının da sosyal ilişkileri güçlendirme işlevi olabileceğini vurguladı.
Çalışmanın yazarlarından Javier Almunia, “Dil kemirme son derece nadir bir durum” diyerek bu davranışın yaygın olmadığını belirtti. Orka bakıcılarının bu davranışı fark ettiklerini fakat çok sık gözlemlenmediğini ekledi.
Bir kez görüldükten sonra, bazen yıllarca tekrar gözlemlenmemesi alışılmadık bir durum değildir.
Bu davranışın gerçek amacını net bir şekilde belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulsa da bilim insanları bazı olasılıklar üzerinde duruyor. Almunia, “Bu davranış, sosyal ilişkiler kurmakla ilgili olabilir ve sosyal türlerde benzer şekilde sosyal bağları güçlendirme veya çatışmaları çözme rolü oynayabilir” diye konuştu.
Ayrıca, bu davranışın hem esaret altındaki hem de doğal ortamda gözlemlenmesi, orkalardaki bu davranışın insan gözetiminde öğrenilmediğini gösteriyor.
Bu bağlamda araştırmacılar, insan denetiminde gerçekleştirilen gözlemlerin yaban hayatındaki davranışlar hakkında değerli bilgiler sunabileceğini savunuyor.
Ancak çalışmada yer almayan deniz memelisi uzmanı Luke Rendall, bu görüşe katılmıyor. St. Andrews Üniversitesi’nde görevli Rendall, “Davranışın kendisi büyüleyici olsa bile, sadece tek bir gözlem olduğundan dolayı çıkarımlarımız sınırlı” ifadesini kullandı.
Yazarların bu gözlemi orka esareti ve balinalarla yüzme programlarını haklı çıkarmak için kullanmaya çalışmaları dikkat çekici. Ancak, benim açımdan bu durum söz konusu değil.
0 Comments