Neandertal dönemine ait bir çocuğun kalıntılarını inceleyen bilim insanları, Down sendromunun en eski örneğine ulaşmış durumda. Çocuğun yaklaşık 6 yaşına kadar yaşadığına dair bulgular, Neandertallerin toplum içindeki destekleyici tutumlarına dikkat çekiyor.
Down sendromu, günümüzde insanlarda en yaygın genetik hastalıklardan biri olmasına rağmen, tarih öncesinde bu durumla ilgili olan bireylerin genellikle bebeklik dönemini aşamadığı görülmüştü. Modern dönemde, MÖ 3 bin 629 ile MÖ 400 yılları arasında yalnızca 5 vakaya rastlanmış olup, bu bireylerin hiçbirinin 16 aydan fazla yaşamadığı kaydedilmiştir.
İspanya’nın Cova Negra arkeolojik kazı alanında 1989’da bulunan fosilleri araştıran ekip, buradaki bir çocuğun Down sendromuyla yaşadıktan sonra 6 yaşına kadar hayatta kalabildiğini belirledi.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
İç kulak kalıntılarını inceleyen bilim insanları, burada doğuştan gelen bozuklukların varlığını fark etti. Hakemli bir dergide yayımlanan çalışma, bu bozuklukların yalnızca Down sendromuyla açıklanabileceğini ortaya koydu.
Fosillerin kesin tarihleri belirlenemediği halde, Neandertallerin Cova Negra’da 273 bin ila 146 bin yıl önce yaşamış olabileceği tahmin ediliyor. Çocuğun cinsiyeti hakkında ise kesin bir bilgi bulunmuyor. Araştırmacılar, “Tina” olarak adlandırdıkları Neandertal çocuğun, rahatsızlığı nedeniyle sağırlık, vertigo ve denge kaybı yaşadığını düşünüyor.
Araştırmacılar, Neandertallerin sürekli hareket halinde olması ve diğer etkenler nedeniyle, çocuğun hayatta kalabilmesinin annenin tek başına üstlenebileceği bir sorumluluk olmadığını ileri sürdü.
Makalenin başyazarı Mercedes Conde-Valverde, “Bu semptomlar göz önüne alındığında, annenin ihtiyaçlarını karşılarken gerekli tüm bakımın tek başına sağlanması pek olası değil.” diyerek şunları ekliyor:
Bu nedenle Tina’nın hayatta kalması için grubun ya çocuğun bakımında anneye destek olması, ya kadının günlük işlerinde yardım etmesi, ya da ikisini birden yapması gerektiği görülüyor.
Neandertallerin birbirlerine yardım etme örnekleri daha önce de belgelenmişti. Ancak bazı bilim insanları, bu iyiliklerin kişisel çıkarlar doğrultusunda yapıldığını öne sürüyordu. Fakat yeni araştırma, karşılıksız iyilik anlayışının Neandertallerde daha yaygın olabileceğini gösteriyor.
Conde-Valverde, “Doğumundan itibaren annesi dışında kişilerden bakım alan bir birey, bugüne kadar bilinmiyordu. Cova Negra fosilinin keşfi, Neandertaller arasında gerçek bir özgecilik olduğuna dair önemli bir kanıt sunuyor.” ifadelerini kullanıyor:
Tina’nın keşfi, bilinen en eski Down sendromu vakasını temsil ediyor ve modern insanlarda gözlemlenen çeşitliliğin tarih öncesinde de var olduğunu ortaya koyuyor. Bu bulgu, insan evrimi hakikatinin hepimizi kapsadığını gösteriyor.
0 Comments