Yünlü gergedanların neslinin tükenmesinde insanların katkısının olduğu belirlendi. Bu sonuç, binlerce yıl önceki bu dev hayvanların soyu tükenirken yaşanan olaylarla ilgili farklı bir perspektif sunuyor.
Daha önceki araştırmalar, 115 bin yıl öncesinden 11 bin 700 yıl öncesine kadar süren Son Buzul Çağı’ndaki sıcaklık değişikliklerinin yünlü gergedanların soyunu tükettiğini öne sürüyordu. Ancak, 2020 yılında gerçekleştirilen bir çalışmada insanların bu süreçte etkili olmadığı savunulmuştu.
Bununla birlikte, uluslararası bir araştırma ekibi fosil verileri, DNA örnekleri ve bilgisayar modellemeleri kullanarak yünlü gergedanların yok oluşunda insanların rolünün önemli olduğunu ortaya koydu. Yapılan incelemeler, insanların avlanmasının bu dev hayvanların popülasyonundaki daralmaya neden olduğunu gösterdi.
Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field)
Yaklaşık 3,5 ton ağırlığında ve 1,5 metre yüksekliğinde olan yünlü gergedanlar, kalın kürkleri ve küçük kulakları sayesinde Buzul Çağı’nda hayatta kalma becerisine sahipti. Yeni yayımlanan bir araştırmaya göre, insanların avlanma baskısı sonucunda, yünlü gergedanlar iklim değişikliğine rağmen yaşanabilir alanlara geçiş yapamadı.
PNAS dergisinde 3 Haziran’da yayımlanan çalışmanın başyazarı Damien Fordham, “Yünlü gergedanın Avrasya’daki 52 bin yıllık demografik geçmişini daha önce mümkün olmayan bir netlikte inceledik” dedi ve ekledi:
Soğuyan havalar ile insanların düşük seviyede ama sürekli avlanma faaliyetleri, 30 bin yıl öncesinden itibaren yünlü gergedanların dağılımının güneye doğru daralmasına ve Son Buzul Çağı’nın sonunda yaşam alanlarının hızla bozulmasına neden oldu.
Fordham, sıcaklıkların artmasıyla yünlü gergedanların, Avrasya’nın kuzeyinden daha yaşanabilir bölgelere geçemediğini ve bunun sonucunun türün yok oluşuna yol açtığını belirtti.
Antropologlar, eski insanların 30 bin yıl önceki mağara çizimlerinde yünlü gergedanları betimledikleri için insanların ve bu dev hayvanların birlikte yaşadığı biliniyor. Fakat, yünlü gergedanların soyu tükenirken iklimin etkisi üzerine odaklanılmıştı. Araştırmanın ortak yazarlarından Eline Lorenzen, iki tür arasındaki etkileşimlerin daha ayrıntılı olarak incelendiğini ve insanların bu hayvanları avlamasının önemli bir faktör olduğunu vurguladı.
Araştırma takımı, megafauna olarak adlandırılan dev hayvanların yok oluş sürecinin anlaşılmasının, günümüzün koruma çabalarına katkıda bulunabileceğini ifade etti. Çalışmanın diğer bir yazarı David Nogues-Bravo, “Elde ettiğimiz bulgular, iklim değişikliği ve insan faaliyetlerinin megafauna türlerinin nasıl yok olabileceğini net bir şekilde gösteriyor,” diyerek şu şekilde ekledi:
Geçmişteki yok oluşları araştırarak, Dünya’nın kalan büyük hayvanlarını korumak için değerli dersler çıkarabiliriz.
Son Buzul Çağı’nın sona erdiği dönemde karada yaşayan 61 otobur türü olduğu, bunlardan sadece 5’i gergedan olarak günümüze kadar ulaşmıştır.
0 Comments